Με υπότιτλο «Πώς κατασκευάζεται ένας βασανιστής», το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ των Δανών σκηνοθετών Γιόργκεν Φλιντ Πέντερσεν και Έρικ Στέφενσεν, αποτελεί μια από τις πρώτες κινηματογραφικές έρευνες πάνω στον μηχανισμό των βασανιστηρίων κατά τη διάρκεια της ελληνικής δικτατορίας. Γυρισμένη λίγο μετά την πτώση της Χούντας, η ταινία επιστρέφει στα χρόνια 1967–1974 όχι για να καταγράψει μόνο τα εγκλήματα του καθεστώτος, αλλά για να διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο οργανώθηκε και διδάχθηκε η βία. Μέσα από μαρτυρίες ανθρώπων που βασανίστηκαν αλλά και πρώην μελών της ΕΑΤ-ΕΣΑ, εξετάζει τη διαδικασία με την οποία νεαροί κληρωτοί μετατρέπονταν σε βασανιστές. Σχεδόν μισό αιώνα μετά την πρώτη προβολή της, η ταινία παραμένει ένα εξαιρετικά σημαντικό ιστορικό τεκμήριο γύρω από ένα ερώτημα που ξεπερνά την ελληνική περίπτωση: οι άνθρωποι που βασανίζουν γεννιούνται ή κατασκευάζονται;

Η Δανάη δουλεύει σε μπαρ, αλλά ονειρεύεται να γίνει χορεύτρια μπαλέτου. Αποφασίζει να γίνει δότρια ωαρίων. Γιατί όχι; Μοιάζει να μην κοστίζει τίποτα. Όμως η διαδικασία δεν είναι τόσο απλή.

Η Όλγα, η Γεωργία και η Ήβη συναντιούνται σε ένα εργαστήριο γραφής. Μέσα από τη σύνδεσή τους με τους μύθους της Περσεφόνης, της Ευρώπης και της Άλκηστης, οι τρεις γυναίκες ενωμένες βρίσκουν τον δρόμο προς την ενδυνάμωση.

Στον περιβαλλοντικά πληγωμένο κόλπο της Ελευσίνας, ο 75χρονος Κώστας βιοπορίζεται ανελκύοντας τοξικά ναυάγια. Όταν η πόλη επιλέγεται ως Πολιτιστική Πρωτεύουσα της Ευρώπης, ο Κώστας προτείνει να μετατρέψει το σκουριασμένο κουφάρι του πλοίου «Περσεφόνη» σε ένα διεθνές αξιοθέατο - έναν θαλάσσιο «Κάτω Κόσμο». Όμως, ένα καλά θαμμένο μυστικό από το παρελθόν του αποκαλύπτεται απροσδόκητα και το σχέδιο ανατρέπεται. Μεταξύ τελετουργίας, μνήμης και φθοράς, η ταινία είναι ένα ταξίδι στα σκοτεινά βάθη της θάλασσας και της ανθρώπινης ψυχής.

Ο Γιώργος, ένας ντροπαλός έφηβος με στραβισμό, δυσκολεύεται να συνδεθεί με τους άλλους μετά το διαζύγιο των γονιών του. Καταφεύγει στον κόσμο των εντόμων και δένεται με έναν γρύλο, την Ιζαμπέλα. Μέσα από μια πορεία μεταμόρφωσης και αυτοανακάλυψης, μας θυμίζει ότι και τα πιο μικρά πλάσματα μπορούν να μας βοηθήσουν να βρούμε τη θέση μας στον κόσμο.

Στο Δέλτα του ποταμού Πηνειού, στην σκιά του Ολύμπου, μια μικρή κοινότητα παράκτιων ψαράδων δουλεύει ακούραστα για την επιβίωση. Στην ταινία κυριαρχούν χαρακτήρες δυνατοί και με χιούμορ, των οποίων οι ιστορίες ξεδιπλώνονται στην διάρκεια των εποχών, με φόντο το νερό.

Ένα υπόγειο θησαυροφυλάκιο στην Αρκτική, όπου φυλάσσονται πολύτιμα τεκμήρια της ανθρώπινης γνώσης για τις επόμενες γενιές, μουσειακά αντικείμενα σε μια αποθήκη στην Ολλανδία, αθέατες τοιχογραφίες σε ένα δάσος της Ελβετίας και μια νευροεπιστημονική μελέτη για το συναίσθημα, συνθέτουν μια ταινία για τη μνήμη, τη φύση και το μέλλον της ανθρωπότητας.

Σε μυστικές νυχτερινές συνομιλίες στις ταράτσες του Τελ Αβίβ, τα συστήματα πίσω από την οργανωμένη μαζική εξόντωση Παλαιστινίων αμάχων στη Γάζα από το Ισραήλ έρχονται στο φως από τις φωνές των ίδιων ανθρώπων που τα σχεδίασαν και χρησιμοποίησαν.

Σε ηλικία 11 ετών, ο Σιμόν Γκρονοφσκί πήδηξε από την αγκαλιά της μητέρας του, μέσα από ένα τρένο με προορισμό το Άουσβιτς. Ογδόντα χρόνια μετά, παίζει τζαζ, μιλά σε σχολεία και γίνεται φίλος με τον γιο ενός ναζί. Μια ταινία για την επιβίωση, τη μνήμη και τη συγχώρεση, που λειτουργεί ως ιστορική προειδοποίηση αλλά και ως δώρο ζωής.

Πριν από 2.500 χρόνια, στην Αθήνα γεννήθηκε ένα ριζοσπαστικό πολιτικό πείραμα που άλλαξε την πορεία της ανθρώπινης ιστορίας. Για πρώτη φορά, η εξουσία δεν ανήκε σε βασιλιάδες ή αριστοκράτες, αλλά στους ίδιους τους πολίτες. Αγρότες, τεχνίτες και απλοί άνθρωποι συμμετείχαν ενεργά στη διακυβέρνηση της πόλης. Η «δημοκρατία» -η εξουσία του δήμου- γεννήθηκε εδώ, θέτοντας τα θεμέλια για τα πολιτικά συστήματα που διαμορφώνουν τον σύγχρονο κόσμο. Η ταινία ακολουθεί ένα συναρπαστικό ταξίδι στο παρελθόν, αναζητώντας πώς προέκυψε αυτό το πρωτοφανές σύστημα, πώς λειτούργησε στην πράξη και γιατί εξακολουθεί να μας αφορά σήμερα. Βασισμένη σε περισσότερα από εκατό χρόνια αρχαιολογικής έρευνας, η ταινία συνοδεύει αρχαιολόγους και ιστορικούς στο πεδίο: από τα ερείπια της Αρχαίας Αγοράς μέχρι σύγχρονες ανασκαφές, όπου αποκαλύπτονται τα ίχνη της πρώτης δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, η ταινία αποκαλύπτει και τις σκοτεινές όψεις της αθηναϊκής δημοκρατίας. Πίσω από τα ιδεώδη της ισότητας και της συμμετοχής, υπήρχε μια κοινωνία που στηριζόταν στη δουλεία και τον πόλεμο. Από τα μεταλλεία στο Λαύριο, που χρηματοδοτούσαν την πόλη, μέχρι τις μαζικές ταφές στο Φάληρο -μαρτυρίες βίαιων συγκρούσεων και πρώιμων εμφύλιων εντάσεων- η αρχαιολογία φωτίζει μια πιο σύνθετη και αντιφατική πραγματικότητα. Μέσα τα ευρήματα των ανασκαφών, η ταινία ανασυνθέτει την εύθραυστη ισορροπία που επιχείρησαν να επιτύχουν οι Αθηναίοι: ένα σύστημα που ενδυνάμωνε τους πολλούς, ενώ ταυτόχρονα προστάτευε τους πολίτες από την τυραννία και την κατάχρηση εξουσίας. Μια ιστορία καινοτομίας, σύγκρουσης και συλλογικής δύναμης -η γέννηση της δημοκρατίας- μέσα από τα ίχνη που άφησε στο έδαφος της Αθήνας.

Σ’ έναν επαρχιακό δρόμο στο Ντέβον της Αγγλίας, ζουν δύο εκ διαμέτρου αντίθετοι γείτονες. Ο ένας πιστεύει στην εντατική καλλιέργεια της γης του· ο άλλος δημιουργεί μια όαση για τη φύση, με μια εντελώς άλλη αντίληψη για τη γεωργία και τα καθήκοντα ενός αγρότη. Δύο Ντέρεκ, δύο κοσμοθεωρίες, δύο ηθικές στάσεις, ενδεχομένως και δύο Αγγλίες, βρίσκονται απέναντι ενώ γειτονεύουν και η συνύπαρξή τους αποβαίνει, κινηματογραφικά τουλάχιστον, απολαυστική!

«Λο» στα ηπειρώτικα σημαίνει «σώπα». Όταν ο σκηνοθέτης Θανάσης Βασιλείου επιστρέφει στο διαμέρισμα της παιδικής του ηλικίας μετά τον θάνατο της μητέρας του, βρίσκεται αντιμέτωπος με μυστικά που βαραίνουν την ιστορία όχι μόνο της οικογένειάς του, αλλά ολόκληρης της σύγχρονης Ελλάδας. Έτσι, ξεκινά ένα ταξίδι-προσωπικό ημερολόγιο ανάμεσα στα αόρατα ίχνη που ενώνουν την πόλη και τους ανθρώπους με το παρελθόν τους. Μια βαθιά προσωπική ταινία, για όλους τους τρόπους με τους οποίους η συναισθηματική μνήμη συμπορεύεται με τη συλλογική, το τραύμα, τη σιωπή που βιώνεται σαν ενοχή και τελικά την αποδοχή.

Κάθε καλοκαίρι, στα ορεινά της νότιας Πίνδου, ένα αυτοσχέδιο τουρνουά ποδοσφαίρου δίνει ζωή στα χωριά και τους ανθρώπους της περιοχής. Η επεισοδιακή πορεία στο τουρνουά της ομάδας του Αρματολικού, αποκαλύπτει το συναρπαστικό ζωντάνεμα μιας μικρής κοινότητας, η οποία μπορεί τους περισσότερους μήνες του χρόνου να είναι σχεδόν άδεια, το πνεύμα της όμως, παραμένει ζωντανό. Ένα καλειδοσκόπιο μικρών και μεγάλων στιγμών, τα Τέρματα του Αυγούστου δίνουν μια τρυφερή, βιωμένη ματιά στη ζωή ενός τόπου, από τη μοναξιά του χειμώνα στον εφήμερο μικρόκοσμο του καλοκαιριού, όταν το χωριό ανοίγει τις πόρτες του και παίρνει βαθιά ανάσα, ξαναγεμίζοντας από τους ανθρώπους του, παλιούς και νέους. Στο επίκεντρο, το ποδόσφαιρο, παγκόσμια γλώσσα, αφορμή για επικούς τσακωμούς και ξέφρενους πανηγυρισμούς, σε μια ταινία που λειτουργεί σαν πορτρέτο όχι απλώς ενός χωριού, αλλά της ανάμνησης μιας χώρας.

Σε ένα χωριό του Θεσσαλικού κάμπου που αργοπεθαίνει, δύο ξαδέλφια και πέντε γυναίκες αποφασίζουν να κάνουν μια νέα αρχή. Με τη βοήθεια του Βάγκνερ, του Κολόμβου και των τοπικών μύθων, επιχειρούν να διεισδύσουν στην παγκόσμια αγορά με τη βιολογική καλλιέργεια ενός παλιού σπόρου ντομάτας. Με χιουμοριστική και ποιητική διάθεση, η ταινία μιλάει για τη δύναμη των ανθρώπινων σχέσεων, τη σημασία να βλέπει κανείς τη ζωή με διαφορετική ματιά και τη δυνατότητα να επαναπροσδιορίζεται σε δύσκολους καιρούς.

Όλοι γνωρίζουμε ότι η Μεσογειακή Διατροφή είναι ευεργετική για την υγεία μας. Όμως, πώς ακριβώς συγκεκριμένα συστατικά της επηρεάζουν διαφορετικά μέρη του σώματός μας; Και πώς μια παράδοση αιώνων που βασίζεται στη λιτότητα και την εποχικότητα μπορεί να δώσει λύσεις σε ορισμένα από τα πιο σημαντικά προβλήματα του σύγχρονου κόσμου; Το ντοκιμαντέρ ταξιδεύει τους θεατές από την Ελλάδα και την Κύπρο στην Ιταλία, την Ισπανία, τη Γαλλία, την Αγγλία, τη Σουηδία και τις ΗΠΑ, για να αποκαλύψει τα μυστικά της Μεσογειακής Διατροφής. Οι βασικοί χαρακτήρες της ταινίας έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην κατανόησή της και προτείνουν «το τέλειο γεύμα» για την υγεία μας, αλλά και την υγεία του πλανήτη.

Η Σοφία, ο Λορντ, ο Αλέξανδρος και ο Νίκος είναι μαθητές Λυκείου στην Αθήνα. Ενός λυκείου όπως τόσα άλλα, ταλαιπωρημένου από τα χρόνια και τις παθογένειες ενός εκπαιδευτικού συστήματος που αγνοούν και τους αγνοεί. Στην τελική ευθεία προς τις Πανελλήνιες, μια κατάληψη και η πανδημία βάζουν τις ζωές τους σε αναμονή. Η κάμερα, ως σιωπηλός παρατηρητής παρακολουθεί τα παιδιά να ζουν, να μαθαίνουν, να θυμώνουν, να απογοητεύονται και να ελπίζουν, να μεγαλώνουν. Ψάχνουν να βρουν τη θέση τους στον κόσμο, μέσα από ένα τραγούδι, μια φιλία ή έναν έρωτα. Ο σκηνοθέτης καταγράφει όλα όσα καθόρισαν τη δική του γενιά, θέλοντας παράλληλα να αναδείξει τα διαχρονικά προβλήματα του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος, μέσα από τις εξομολογήσεις των ίδιων των παιδιών, στην πορεία τους προς την ενηλικίωση.

Το ντοκιμαντέρ αποτελεί τη μεγαλύτερη μέχρι σήμερα κινηματογραφική παραγωγή με θέμα τη ζωή στη Μεσόγειο και τις απειλές που αντιμετωπίζει από την ανθρώπινη δραστηριότητα. Πρωταγωνιστούν αντιπροσωπευτικά είδη θηλαστικών, ψαριών και πτηνών που ζουν σήμερα στην Μεσόγειο, όπως η φάλαινα-φυσητήρας, η μεσογειακή φώκια Monachus monachus, η θαλάσσια χελώνα Caretta caretta, μια οικογένεια πελαργών, ένας θαλάσσιος αετός, μια γάτα από τις Κυκλάδες κ.ά. Η εντυπωσιακή κινηματογράφηση με σκηνοθέτη τον πολυβραβευμένο Fred Fougea, μας παρουσιάζει για πρώτη φορά την Μεσόγειο μέσα από τα μάτια των πλασμάτων που την κατοικούν και μεταφέρει το επείγον μήνυμα της ανάγκης να προστατεύσουμε το φυσικό πλούτο που κληρονομήσαμε.

Όταν η Ολυμπιονίκης Σοφία Μπεκατώρου αποκαλύπτει δημόσια τον βιασμό της από ισχυρό παράγοντα της Ελληνικής Ιστιοπλοϊκής Ομοσπονδίας, πυροδοτεί το κίνημα #MeToo στην Ελλάδα και δίνει τη δύναμη σε εκατοντάδες γυναίκες να σπάσουν τη σιωπή τους. Σε μία δίκη-ορόσημο, η Σοφία στέκεται στο πλευρό της Αμαλίας, πρωταθλήτριας ιστιοπλοΐας, η οποία αποφασίζει να καταγγείλει τον πρώην προπονητή της για τη συστηματική κακοποίηση που υπέστη από εκείνον όταν ήταν παιδί.

Το Άρντοϊν είναι μία εργατική περιοχή του Μπέλφαστ, που εξακολουθεί να μαστίζεται από τη φτώχεια, τα ναρκωτικά και τα όπλα, ενώ το συλλογικό τραύμα της περιόδου των αναταραχών στη Βόρεια Ιρλανδία μοιάζει να παραμένει ακόμα νωπό. Ο Κέβιν Μακέρεβι όμως, διευθυντής ενός δημοτικού σχολείου της περιοχής, έχει ένα όνειρο: να βοηθήσει τα παιδιά μεγαλώσουν σε έναν καλύτερο κόσμο, χωρίς άλλο θυμό και βία. Για να το πετύχει αυτό, εντάσσει στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα μαθήματα αρχαίας ελληνικής φιλοσοφίας, δημιουργώντας μία μικρή όαση ειρήνης και διαλογισμού, που διδάσκει τα παιδιά να σκέφτονται με το μυαλό τους και όχι με τη γροθιά τους. Περιτριγυρισμένοι από πορτρέτα του Πλάτωνα, του Αριστοτέλη και του Σενέκα, οι ζωηροί μαθητές μαθαίνουν να σκέφτονται, να διερωτώνται, να αμφισβητούν και να φιλοσοφούν τη ζωή τους.

Μια τυχαία ανακάλυψη στο ιστορικό νοσοκομείο «Σωτηρία» αποκαλύπτει ένα προσωπικό και συλλογικό τραύμα: μικρές βαλίτσες εκατοντάδων ασθενών, που νοσηλεύτηκαν και πέθαναν από φυματίωση μεταξύ 1945-1975. Για πρώτη φορά, η ιστορία τους έρχεται στο φως μέσα από την αλληλογραφία με την οικογένειά τους, αρχειακό υλικό και μαρτυρίες συγγενών τους.

Ο πανίσχυρος ποταμός Μπραμαπούτρα πλημμύρίζει και πάλι, έτοιμος να καταπιεί τα πάντα στο πέρασμά του. Σε ένα νησί που εξαφανίζεται στη λάσπη, η 12χρονη ορφανή Αφρίν ετοιμάζεται να αφήσει τον μοναδικό κόσμο που έχει γνωρίσει ποτέ. Όταν τα νερά της πλημμύρας κατακλύζουν το σπίτι της, αρνείται να παραδοθεί στα θανατηφόρα κύματα. Η Αφρίν κωπηλατεί μόνη της σε μια ξύλινη βάρκα προς την πολυπληθή μητρόπολη της Ντάκα, για να βρει τον πατέρα της με τον οποίο έχει χάσει κάθε επαφή, ανάμεσα στα εκατομμύρια των κλιματικών προσφύγων. Αναγκασμένη να ωριμάσει γρήγορα, η Αφρίν πρέπει να αντιμετωπίσει τα μυστήρια ενός κόσμου που βυθίζεται.

Μια μεγαλειώδης συμφωνία για τη μεγάλη οθόνη, μια οπτικοακουστική σύνθεση των αρχέγονων δυνάμεων της γης απαθανατίζεται με την κάμερα και μας ταξιδεύει από το εσωτερικό των μικρότερων στοιχείων της φύσης στο εξωτερικό, στα άγρια πανοραμικά τοπία. Βαθιά στην καρδιά της νορβηγικής εξοχής, εκεί που η γραφική κοιλάδα του Ολντεντάλεν (Oldedalen) συναντά τον μεγαλύτερο εναπομείναντα παγετώνα της Ευρώπης, οι κύκλοι χρόνου, ζωής και φύσης μπλέκονται αξεδιάλυτα. Κατά τη διάρκεια ενός ολόκληρου έτους, η σκηνοθέτρια ακολουθεί τον 85χρονο πατέρα της καθώς εκείνος διασχίζει, ίσως για τελευταία φορά, την πατρική του γη και τα μονοπάτια που χαράχτηκαν από γενιές και γενιές των προγόνων του. Ένα ταξίδι οικογενειακής μνήμης και παράλληλα μια ωδή στην μεγαλειώδη ομορφιά της φύσης που πρέπει να προστατευτεί με κάθε τρόπο.

Αναγκασμένες να εγκαταλείψουν το Αφγανιστάν μετά την κυριαρχία των Ταλιμπάν το 2021, τρεις γυναίκες οι οποίες συμμετείχαν ενεργά στην πολιτική της χώρας τους, αναγκάζονται να μεταναστεύσουν αρχικά στην Ελλάδα και μετά στον Καναδά. Από τις μακρινές χώρες στις οποίες βρίσκονται εξόριστες, παρακολουθούν τους Ταλιμπάν να αφαιρούν τα δικαιώματα των γυναικών και των κοριτσιών στην εκπαίδευση, την εργασία και τη συμμετοχή στην κοινωνία. Καθώς δεν βρίσκονται πλέον σε θέση εξουσίας, αναγκάζονται να επανεφεύρουν τον εαυτό τους για να συνεχίσουν τον αγώνα τους για ένα ελεύθερο και δίκαιο Αφγανιστάν.